juni 2026

Het is zondagmiddag en onverwacht mooi weer. Een graad of drieëntwintig. Voor het eerst dit jaar voelt het echt zomers. We lopen vanuit ons huis naar de Cultuurkoepel. We hebben geen haast. In de Cultuurkoepel luisteren we naar een tributeconcert van John Denver. De artiesten zijn goed, het licht valt door de hoge ramen naar binnen en met elke noot groeit het gevoel van een zorgeloze dag. Als het concert is afgelopen, lopen we naar De Essentie, het nieuwe restaurant van het dorp. We nemen plaats op hun terras, aan het Stationsplein. De tafels zijn gedekt met kraakheldere witte tafelkleden. Niet gewoon wit, maar dat frisse, goed gewassen wit waardoor ik meteen denk: hier wordt aandacht besteed aan details. De glazen glinsteren in de zon, het bestek ligt keurig klaar. Een van de eigenaren, de sommelier, komt naar ons toe en vertelt over het menu. Vier, vijf of zes gangen. Een verrassingsmenu van de chef, eventueel met bijpassende wijnen. Omdat alles zo goed voelt, kiezen we voor zes gangen. We verheugen ons op een ontspannen avond.

Na de amuse en de eerste gang hoor ik achter mij opeens veel geluid. Brommers. Ik draai me om en zie vier of vijf jongeren aankomen richting de Vomar. Ach ja, denk ik, een beetje geluid hoort erbij. Niets aan de hand. Maar even later zegt mijn partner: ‘Draai je eens om.’ Voor de ingang van de supermarkt staan drie jonge mannen. Alle drie met een fles wijn in hun hand. Ze drinken rechtstreeks uit de fles, praten luid en lachen. Ik kijk ernaar en denk: zie ik dit nou goed? De rest van de avond draaien we steeds vaker om. Jongeren op brommers. Mensen die duidelijk aangeschoten zijn en vlak voor sluitingstijd nog extra drank en chips halen. Een man op een fiets, naast de schuifdeur van de supermarkt, op badslippers, met een winterjas aan en een groot blik bier in zijn hand. Hij neemt er rustig een slok van.

Ik woon geen vijfhonderd meter van het Stationsplein af. Toch wist ik niet dat dit ook Heiloo was. Die avond aten wij zes gangen. Maar wat bleef hangen, was die ene gedachte: misschien is je eigen dorp groter dan de routes die je zelf neemt.