april 2026

Toen we deze week eindelijk weer thuiskwamen, na bijna een maand in Australië, voelde alles even onwerkelijk. We zouden allang terug zijn. Maar door de oorlogsspanningen in het Midden-Oosten en de geannuleerde vluchten van Qatar Airways liep alles anders en bleven we veel langer in Australië dan oorspronkelijk gepland. We mochten onze tickets twee keer omboeken naar een latere datum, maar uiteindelijk ging ook die vluchten niet door. Uiteindelijk vlogen we via Los Angeles naar huis. De laatste weken keken we elke dag naar het nieuws. Wat gebeurt er in de wereld? Wat gebeurt er in het Midden-Oosten? Wat zegt Trump nu weer? Oorlog, spanning, onzekerheid. Het gevoel dat alles ineens anders loopt dan je ooit had kunnen bedenken.

En dan kom je thuis. Diezelfde dag loop ik Albert Heijn in het Hoekstuk binnen. Daar liggen ze: de paaseitjes. Grote zakken, glanzend papier, vrolijke kleuren. Alsof er niets aan de hand is. Alsof de wereld gewoon doorgaat. Dat raakt me. Terwijl ergens anders mensen leven met angst, met oorlog, met het niet weten wat morgen brengt, staan wij hier te twijfelen tussen melk, puur of karamel-zeezout. Het voelt bijna ongemakkelijk om dat te beseffen. En toch zit er tegelijkertijd ook iets troostends in. Het gewone leven gaat door. Niet omdat we onverschillig zijn, maar omdat het leven daarom vraagt. We doen boodschappen, maken plannen voor Pasen en zoeken straks eitjes in de tuin.

Misschien wennen we ook wel aan het nieuws. De oorlog in Oekraïne duurt al jaren. En ook in Gaza. En nu de spanningen in het Midden-Oosten. Misschien leren we, zonder dat we het willen, om ondertussen gewoon door te leven.

Juist daarom besef ik, na bijna een maand weg, hoe bijzonder dat gewone eigenlijk is. Een supermarkt in Heiloo. Een bekend gezicht bij de slager en bij de bakker. Een vrolijke groet van de visboer op de woensdagmarkt. Een tulpenbos in de fietstas van een voorbijfietsende dorpsgenoot. Kleine dingen die zeggen: je bent weer thuis. Misschien is dat wel de stille kracht van het dagelijks leven. Dat het, ondanks alles wat er in de wereld gebeurt, toch steeds weer doorgaat. En misschien is Pasen juist een mooi moment om daar even bij stil te staan. Bij hoe dierbaar en kostbaar dat gewone eigenlijk is.